پرش به

خوش آمدید به انجمن پارس ارتباط
برای استفاده از تمام امکانات انجمن عضو شوید ، اگر قبلا عضو شده اید ، وارد انجمن شوید. از لینک های زیر برای عضویت یا ورود به انجمن استفاده نمایید. .لحظات خوشی را برای شما آرزومندیم.
ورود به انجمن عضویت در انجمن
تصویر

توضیح و تنظیم حالت کلاستر (Cluster mode) در اکسس پوینت های سقفی مدل EAP120V1.0 (Firmware20141107) و EAP220V1.0(Firmware20150105)

EAP Cluster mode اکسس پوینت سقفی TP-LINK EAP120 EAP220 حالت کلاستر تی پی لینک Ceiling mount access point وای فای

بدون پاسخ

#1
Ataei

Ataei

    عضو فعال انجمن پارس ارتباط

  • Moderators
  • 42 ارسال

نکته: 1. این آموزش تنها روی مدل های EAP120V1.0(Firmware 20141107) و EAP220V1.0(Firmware20150105)

2. مدل های EAP120V1.0(Firmware20141107) و EAP220V1.0(Firmware20150105) توسط نرم افزار EAP Controller قابل مدیریت نمی باشند.

 

قسمت 1: توضیح برخی از مباحث نظری

کلاستر(Cluster) چیست؟

اکسس پوینت سقفی مدل EAP120 V1.0 در ابتدا با Firmware 20141107 به بازار ارائه شد. این firmware دارای دو حالت مدیریتی مختلف می باشد که شامل حالت Cluster و حالت Standalone می باشد. حالت کلاستر (Cluster mode) به عنوان حالت پیش فرض دستگاه تنظیم شده است. هنگامی که دستگاه در حالت Cluster mode روشن شود، تمامی دستگاه های EAP که در یک شبکه (LAN) قرار داشته باشند با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و یکی از آنها به عنوان master EAP (EAP اصلی)  انتخاب می شود؛ در حالی که مطابق شکل 1، سایر دستگاه ها به عنوان member/slave EAP (EAP های عضو) عمل خواهند کرد. در این حالت تمامی دستگاه های EAP موجود در یک زیر شبکه یا subnet تشکیل یک گروه می دهند که این گروه کلاستر (cluster) نام دارد. تمامی اکسس پوینت های EAP موجود در یک کلاستر تنظیمات و پیکربندی خود را با دستگاه EAP اصلی (master EAP) همگام سازی خواهند نمود.
                           20150306052602.png

نکته: یک کلاستر می تواند شامل حداکثر 24 عدد اکسس پوینت EAP باشد ( این تعداد با احتساب EAP اصلی یا master EAP می باشد).

 

قواعد ایجاد یک کلاستر:

1-     انتخاب EAP اصلی (master EAP) بر مبنای مدت زمان فعال بودن دستگاه می باشد. به عنوان مثال اگر 10 دستگاه EAP به صورت همزمان روشن شده اند. هر چند مدت زمان فعال بودن آن ها کمی با هم تفاوت خواهند داشت. دستگاهی که بلندترین زمان فعال بودن را داشته باشد به عنوان EAP اصلی یا master EAP این کلاستر انتخاب خواهد شد. اگر master EAP فعلی از کلاستر خارج شود، سایر دستگاه های EAP عضو تنظیمات و پیکربندی فعلی خود را حفظ خواهند نمود و بر مبنای همین قاعده یک EAP اصلی دیگر انتخاب خواهند کرد.

2-     یک کلاستر توسط Cluster Name (نام کلاستر) تعریف می شود. نام کلاستر تمامی اکسس پوینت های EAP به صورت پیش فرض TP-LINK می باشد، بنابراین دستگاه های EAP در تنظیمات پیش فرض به صورت خودکار یک کلاستر تشکیل خواهند داد. کلاستر های مختلف از طریق نام کلاستر ها از یکدیگر متمایز می شوند. کاربران می توانند با تغییر نام کلاستر، چندین کلاستر را در یک شبکه (LAN) راه اندازی نمایند. همچنین، کلاستر هایی با نام کلاستر (Cluster Name) متفاوت می توانند تنظیماتی مختلف داشته باشند.

            20150306052612.png    

کاربران می توانند در رابط تحت وب اکسس پوینت اصلی و در برگه Cluster tab، نام کلاستر یا Cluster Name را تغییر دهند. هنگامی که یک Cluster Name جدید تنظیم و ذخیره شد، تمامی EAP های موجود در یک کلاستر نیز به صورت همزمان نام جدید کلاستر را دریافت خواهند نمود.

 

چگونه یک کلاستر را مدیریت کنیم؟

یک کلاستر را می توان به صورت کلی مدیریت نمود.

هنگامی که یک کلاستر ایجاد شود، EAP اصلی به عنوان نقطه مرکزی مدیریت کل کلاستر عمل می کند. هنگامی که کاربران بخواهند به رابط مدیریت تحت وب هر یک EAP های عضو در کلاستر دسترسی یابند، به صفحه مدیریت تحت وب EAP اصلی (master EAP) هدایت خواهند شد. این بدین معناست که رابط مدیریت master EAP به تنها ورودی قابل مدیریت برای کل کلاستر به شمار می رود.

کاربران می توانند با استفاده از رابط مدیریت EAP اصلی، تمامی اکسس پوینت های EAP موجود در یک کلاستر را به صورت همزمان مدیریت کنند. همانطور که در شکل 3 می بینید تمامی تنظیمات اعمال شده به EAP اصلی به صورت همزمان به تمامی EAP های عضو در آن کلاستر نیز اعمال خواهد شد.

                              20150306052622.png

توپولوژی نمونه

یک نمونه از توپولوژی محصولات EAP در شکل 4 نمایش داده شده است.

معمولا جهت تامین برق هر یک از اکسس پوینت های EAP از یک سوئیچ PoE استفاده می گردد. در غیر این صورت، می بایست به هر یک از دستگاه های EAP یک آداپتور برق جداگانه متصل شود که هنگام نصب و راه اندازی دستگاه های متعدد به هیچ وجه منطقی و مقرون به صرفه نمی باشد. هنگامی که پورت شبکه (LAN) متصل باشد، دستگاه EAP تلاش خواهد کرد تا با استفاده از DHCP یک آدرس IP به خود اختصاص دهد. اگر در شبکه DHCP server وجود نداشته باشد، EAP مقدار 192.168.0.254 را به عنوان آدرس IP خود اختصاص خواهد داد، و مطابق سناریوی پایین تداخل در آدرس های IP به وجود خواهد آمد. بنابراین، وجود DHCP server در شبکه جهت تخصیص آدرس های IP به دستگاه های EAP الزامی است.

در مثال زیر، روتر (gateway router) به عنوان DHCP server عمل می کند.

                               20150306052632.jpg

قسمت 2: پیکربندی کلاستر از طریق راه اندازی سریع

وارد رابط تحت وب EAP اصلی (master EAP) شوید.

کاربران می توانند از طریق اتصال کابل شبکه و همچنین به صورت وایرلس وارد رابط مدیریت تحت وب دستگاه master EAP شوند.

                             20150306052641.png

-          ورود به صورت وایرلس

1-     هنگامی که اکسس پوینت اصلی انتخاب شود، تمامی دستگاه های EAP یک SSID یکسان را منتشر خواهند نمود که نام آن به صورت TP-LINK_XGHz_XXXXXX خواهد بود و هیچ رمزنگاری امنیتی نخواهد داشت. هاست مدیر شبکه را به این SSID متصل کنید.

2-     مطمئن شوید که هاست مدیر شبکه می تواند با استفاده از DHCP، آدرس IP، gateway و DNS را به صورت موفقیت آمیز دریافت کند.

3-     یک مرور گر وب را باز کنید و آدرس http://tplinkeap.net را وارد کنید تا وارد شوید. Username و password به صورت پیش فرض admin می باشد. سپس شما به صفحه ورودی رابط مدیریت اکسس پوینت اصلی هدایت خواهید شد.

-          ورود از طریق کابل شبکه

1-     هاست مدیر شبکه را به شبکه ای که EAP ها در آن قرار دارد متصل کنید. از اینکه هاست مدیر شبکه از طریق DHCP به صورت خودکار IP address دریافت کرده باشد، اطمینان حاصل کنید.

2-     وارد DHCP server ( که در واقع رابط تحت وب روتر موجود در شکل 5 است) شوید و با توجه به نام هاست EAPXXX-XX-XX-XX-XX-XX آدرس IP دستگاه های EAP را بیابید.

                                                   20150306052651.png

3-     یک مرور گر وب را اجرا کنید و یکی از آدرس IP های مرتبط با دستگاه های EAP را وارد کنید تا وارد آن شوید. Username و password به صورت پیش فرض admin می باشند. فرقی نمی کند کدامیک از آدرس IP ها را وارد کرده باشید، زیرا شما به صفحه ورودی دستگاه EAP اصلی هدایت خواهید شد.

 

نکته:

o        ورود از طریق وایرلس می تواند به وسیله نام دامنه (domain name) و آدرس IP صورت پذیرد.

o        ورود از طریق کابل شبکه تنها به وسیله آدرس IP میسر می باشد.

o        Username/ password به صورت پیش فرض مقادیر admin/admin می باشد. پس از اولین ورود، بهتر است جهت تامین امنیت هر چه بیشتر اقدام به تعویض password پیش فرض نمایید.

 

پیکربندی مرحله به مرحله از طریق راه اندازی سریع

در رابط مدیریت تحت وب اکسس پوینت اصلی، شش برگه جهت اعمال تنظیمات اساسی وجود دارد که شامل: Quick Setup، Cluster، Wireless، Monitoring، Management و System می باشد. اکثر تنظیمات موجود در این منو ها بر روی تمامی EAP های موجود در یک کلاستر اعمال خواهد شد.

هنگام اولین ورود به رابط مدیریت، Quick Setup اجرا خواهد شد. Quick Setup روشی آسان جهت اعمال تنظیمات اساسی است که اکثر کاربران می توانند به راحتی از آن استفاده کنند. در این جا نحوه تنظیم دستگاه های EAP از طریق Quick Setup را به شما آموزش خواهیم داد.

                               20150306052702.jpg

مرحله1: Region (منطقه جغرافیایی ) را انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید. ( توصیه می شود کشور ایران را به عنوان منطقه جغرافیایی انتخاب کنید تا با قوانین سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی مطابقت داشته باشد)

مرحله 2: تنظیمات وایرلس را انجام دهید. SSID و password مد نظر خود را انتخاب کنید و روی Next کلیک کنید.

مرحله 3: در صفحه بعد خلاصه تنظیمات اعمال شده نمایش داده خواهند شد، تنظیمات را تائید کنید. روی دکمه Save  کلیک کنید تا تنظیمات اعمال شود و جهت تاثیر گذاری این تنظیمات کمی صبر کنید. این تنظیمات که بر روی EAP اصلی اعمال شد به صورت خودکار روی سایر دستگاه های EAP اعمال خواهد شد.

هنگامی که تنظیمات مد نظر شما اعمال شد، SSID دستگاه ها به SSID جدید تغییر خواهد نمود. بنابراین، اتصال وایرلس قطع خواهد شد و دستگاه های وایرلس می بایست مجددا به SSID جدید متصل شوند.

اکنون SSID جدید می بایست مشاهده گردد، که بدین معناست که تنظیمات شما موثر بوده است. اگر نیازمند به تنظیمات پیشرفته تری هستید، می توانید مجددا وارد رابط تحت وب شوید و 5 برگه باقی مانده در منو تنظیمات ( که شامل Cluster، Wireless، Monitoring، Management و System می باشد) را بسته به نیاز خود تغییر دهید.

 

نکته:

همانگونه که در بالا شرح داده شد، تمامی دستگاه های EAP به صورت پیش فرض تنظیمات اعمال شده را دریافت خواهند نمود. علاوه بر این، در رابط کاربری تحت وب اکسس پوینت اصلی می توان تمامی دستگاه های EAP را به صورت تک به تک با تنظیمات مستقل پیکربندی نمود.

جهت تنظیم یک EAP خاص، باید به برگه Cluster بروید و سپس در قسمت AP List و در ستون آخر روی دکمه Edit کلیک کنید. حال یک صفحه جدید نمایش داده خواهد شد که به کمک آن می توانید اکسس پوینت مد نظر خود را به صورت جداگانه تنظیم کنید.

                              20150306052722.png

قسمت3: حالت Standalone

در برگه Cluster روی دکمه سطل زباله کلیک کنید تا بتوانید یک دستگاه EAP خاص را از کلاستر حذف نمایید. حالت مدیریت اکسس پوینت حذف شده به حالت Standalone تغییر خواهد نمود.

                               20150306052736.png

یک اکسس پوینت EAP در حالت Standalone به صورت مستقل کار خواهد کرد و دیگر تنظیمات خود را با اکسس پوینت اصلی (master EAP) همگام سازی نخواهد کرد. کاربران می بایست با استفاده از آدرس IP همان اکسس پوینت وارد رابط مدیریت تحت وب آن دستگاه EAP شوند تا بتوانند آن را به صورت جداگانه تنظیم کنند.

                              20150306052933.png

رابط کاربری تحت وب در حالت Standalone با حالت Cluster تفاوت دارد. قسمت های Quick Setup و Cluster در حالت Standalone دیگر نمایش داده نخواهند شد. کاربران می توانند در برگه Network حالت دستگاه را مجددا به حالت Cluster بازگردانند.

                             20150306052943.png
 

 

 

جهت آشنایی بیشتر با اکسس پوینت های سقفی تی پی لینک که این مطلب در مورد آنها بحث می کند می توانید روی لینک مربوط به آنها کلیک کنید:

 

EAP120:

 

http://product.pars-...int/eap120.html

 

EAP220:

 

http://product.pars-...int/eap220.html

 

 

 


  • sharif kazemi این پست را پسندیده است



ارسال پاسخ



  



همچنین به EAP, Cluster mode, اکسس پوینت سقفی, TP-LINK, EAP120, EAP220, حالت کلاستر, تی پی لینک, Ceiling mount access point, وای فای نیز برچسب خورده است

0 کاربر در حال خواندن این موضوع است

0 کاربر، 0 مهمان و 0 عضو مخفی